بردگی، خواه به اشتیاق خواه به اراده دیگری

هیچ نمیزاید بجز نازایی،

خشم وطغیان.

درعشق، ایثار و حقیقت را پنهان می سازد،

و فریب و بدکرداری را تشویق میکند.

در کار ازفزون خواهی یا ضرورت،

رضایت واشتیاق را نادیده می گیرد

زندگی وواقعیت را پریشان می کند

و روح حظ زندگی را از درون تهی می سازد.

در دین، کوهی از درد را می پرورد

وبه جرم انکار وگناه به صلیب می کشاند،

و به آرامی ازسرسراهای نفرین ولعنت می گذراند.

آشتی بدون گذشت

دلتنگی بنشسته بر پیشانی است،

زندگی تنها در پی زندگی وآزادی می گردد

ودرون قفسهای  ضعیف را بر نمی تابد

قفس های جبر دیگران برای قبولاندن

آن چیزی که تنها جرمش متفاوت بودن است.

باید که ازادی را سامان داد

خاصه که طعم آن را چشیده باشی

هیچگاه نمی توان به گذشته بازگشت

ونمی توان از نو آزادی را در قفس کرد

آزادی نیازمند رهایی از دیروز است

گذشته ای که امروز را به گروگان می گیرد

وآينده غیر قابل خرید را!